Home   Ważne!   Pasożyty

Pasożyty

Najczęstsze pasożyty u dzieci

Najczęściej spotykane choroby pasożytnicze dzieci to:

  • glistnica (askarydoza) wywoływana przez glistę ludzką (Ascaris lumbricoides)
  • owsica wywoływana przez owsiki (Enterobius vermicularis)
  • lamblioza wywoływana przez lamblie (Lamblia intestinalis)
  • toxocaroza wywoływana przez Toxocara

GLISTNICA

Glista ludzka to robak pasożytujący w jelicie cienkim człowieka. Dorosłe osobniki mogą osiągać długość 20-40 cm. Wydzieliny i wydaliny glist mają wpływ alergizujący i toksyczny na człowieka. Glistnica może się objawiać:

  • bólami brzucha, niestrawnością
  • mdłościami, wymiotami
  • biegunkami lub zaparciami
  • zaburzeniami łaknienia
  • wysypkami, świądem skóry
  • bólami głowy, rozdrażnieniem
  • obrzękami twarzy i rąk

Należy pamiętać, że pojedyncze pasożyty mogą nie dawać żadnych objawów typowych dla choroby i w związku z tym przez długi czas pozostawać niezauważone. Duża liczba glist w jelicie może nawet doprowadzić do jego niedrożności, co zwykle wymaga interwencji chirurgicznej. Zdarza się też tak, że robaki wnikają do przewodów żółciowych i trzustkowego, jamy otrzewnej, wyrostka robaczkowego i w ten sposób powodują powstanie stanów zapalnych. W niektórych przypadkach pasożyty mogą być wydalane z organizmu nosiciela wraz z kałem lub z wymiocinami. Samice glisty mogą składać w ciągu doby aż do 200 000 jaj. Jaja te są następnie wydalane do środowiska zewnętrznego. W sprzyjających warunkach otoczenia (odpowiednia temperatura, wilgotność, dostęp powietrza), po 18-20 dniach w jajach rozwijają się larwy. Jaja zawierające larwy nazywane są jajami inwazyjnymi. Kolejni żywiciele zakażają się wskutek połknięcia jaj inwazyjnych na przykład z zanieczyszczonym pokarmem. Kiedy jaja inwazyjne dotrą do jelita cienkiego, larwy się wykluwają, przechodzą przez ściankę jelita i wnikają do naczyń krwionośnych. Z krwią przedostają się do płuc, po drodze przechodzą przez wątrobę i serce. Następnie mogą przebijać ścianki pęcherzyków płucnych i poprzez drzewo oskrzelowe docierają do tchawicy i gardła.

Wędrówce larw może towarzyszyć:

  • gorączka
  • uporczywy kaszel
  • objawy zapalenia płuc
  • wysypka typu pokrzywki
  • swędzenie skóry

Larwy wywołują kaszel przez drażnienie nabłonka oskrzelowego. Odkrztuszona wydzielina jest połykana, a w niej znajdują się larwy. W ten sposób pasożyty trafiają znowu do jelita. Tam w ciągu 2-3 miesięcy osiągają dojrzałość płciową. Osobniki dorosłe mogą żyć do 2 lat. Od momentu zakażenia do pojawienia się jaj w kale zwykle upływa 60-80 dni.

OWSICA

Owsica to chyba najbardziej rozpowszechniona choroba pasożytnicza u dzieci. Wywołują ją owsiki, małe robaki o długości 0,5-1 cm. Dzieci zakażają się po połknięciu mikroskopijnej wielkości jaj owsika. W jelicie człowieka z jaj wylęgają się larwy, które po 2-4 tygodniach przekształcają się w dojrzałe pasożyty. Dorosłe owsiki bytują w końcowym odcinku jelita cienkiego i w jelicie grubym. Samce giną po zapłodnieniu samic, samice natomiast wędrują w pobliże otworu odbytowego i tam podczas odpoczynku lub snu człowieka składają jaja w fałdach odbytu. Jedna samica owsika składa średnio 10000 jaj . Już po 6-8 godzinach od momentu złożenia, jaja stają się inwazyjne (zdolne do zakażenia kolejnego żywiciela). Pełzające w okolicy odbytu samice wywołują dokuczliwe swędzenie, które potęguje wydzielana przez pasożyty lepka ciecz ułatwiająca przyklejanie jaj do błony śluzowej i skóry. Swędzenie bywa tak silne, że nie pozwala dziecku zasnąć lub budzi je w nocy. Drapanie okolicy odbytu powoduje, że jaja owsika dostają się pod paznokcie lub przyklejają się do skóry rąk. W ten sposób mogą zostać przeniesione bezpośrednio do ust, na produkty spożywcze lub różne przedmioty codziennego użytku. Z okolicy odbytu zarażonego dziecka jaja trafiają też na bielizną osobistą, pościel, na powierzchnię urządzeń w łazience, ubikacji itp. W środowisku zewnętrznym w temperaturze pokojowej jaja owsików nie tracą swoich właściwości zakaźnych przez 3-4 tygodnie.

Owsica w zależności od intensywności zarażenia i wrażliwości osobniczej może się objawiać:

  • utratą apetytu i bólami brzucha
  • nudnościami, luźnymi stolcami
  • pobudliwością, rozdrażnieniem, zaburzeniami snu
  • swędzeniem okolic odbytu
  • stanami zapalnymi skóry spowodowanymi drapaniem
  • świądem oraz stanami zapalnymi sromu i pochwy – jeżeli w tych miejscach zostały złożone jaja
  • moczeniem nocnym

Z dużym prawdopodobieństwem zakłada się, że owsiki są przenosicielami pewnego gatunku pierwotniaków (Dientamaeba fragilis). Pierwotniaki te wywołują przewlekłe, utrzymujące się bóle brzucha, okresowe biegunki – czasem nawet z krwią i śluzem.

W przypadku stwierdzenia owsicy u dziecka, leczeniem obejmuje się także osoby z jego najbliższego otoczenia.

LAMBLIOZA

to choroba pasożytnicza przewodu pokarmowego wywoływana przez pierwotniaki z gatunku Lamblia intestinalis /Giardia lamblia/. Lamblie żyją w jelicie cienkim człowieka (najczęściej w dwunastnicy), a także w przewodach żółciowych, przewodzie trzustkowym i w pęcherzyku żółciowym. Rozmnażają się przez podział.

Lamblioza może się objawiać:

  • brakiem łaknienia
  • bólami brzucha
  • nudnościami
  • wzdęciami
  • wymiotami
  • nawracającymi biegunkami
  • bólami głowy, zmęczeniem, bezsennością
  • reakcjami uczuleniowymi z różnego rodzaju wysypką
  • stanami podgorączkowymi

U dzieci lamblie powodują zaburzenia w trawieniu tłuszczów i węglowodanów, co łącznie z niedoborem witamin i utratą białka w czasie biegunek prowadzi do niedożywienia i upośledzenia rozwoju fizycznego. Lamblie w postaci cyst usuwane są okresowo z kałem na zewnątrz.

W jednym wypróżnieniu może znajdować wiele milionów cyst. Cysty lamblii charakteryzują się dużą odpornością na czynniki środowiska cysta zewnętrznego – w wodzie chlorowanej w temperaturze 18°C przeżywają do 3 miesięcy, w wilgotnym kale mogą przetrwać ok.3 tygodni.Do zakażenia lambliami dochodzi w wyniku połknięcia cyst.

TOXOCAROZA

Toxocaroza to jedna z wielu chorób pasożytniczych, której przenosicielami są zwierzęta takie jak psy i koty towarzyszące człowiekowi. U ludzi gatunki Toxocara wywołują chorobę zwaną pod nazwą zespołu larwy wędrującej. Najczęściej do zakażenia dochodzi po połknięciu jaj znajdujących się w odchodach psów i kotów. W początkowej części jelita cienkiego wylęgają się larwy, które następnie przechodzą przez ściankę jelita i wędrują do płuc naczyniami krwionośnymi i limfatycznymi. Wraz z krwią tętniczą rozprzestrzeniają się w całym organizmie. W rejonie naczyń włosowatych larw opuszczają naczynia i przedostają się do tkanek.

Najczęściej umiejscawiają się w:

  • wątrobie (postać trzewna)
  • ośrodkowym układzie nerwowym (postać mózgowa)
  • oku

Objawy zakażenia są nieswoiste i trudne do rozpoznania. W przypadku podejrzenia o zakażenie nicieniami Toxocara spp. należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, który kieruje na odpowiednie badania za pomocą testów serologicznych. Na zakażenie Toxocara najbardziej narażeni są dzieci i dorośli mający bliski kontakt z psami lub kotami, a także dzieci bawiące się w piaskownicach zanieczyszczonych kocimi lub psimi odchodami.

ABY ZAPOBIEC ZAKAŻENIOM PASOŻYTAMI NALEŻY PRZESTRZEGAĆ NASTĘPUJĄCYCH ZASAD:

  • dokładnie myć ręce – szczególnie:
  • przed jedzeniem
  • przed przygotowywaniem posiłków
  • po wyjściu z ubikacji
  • po zabawie z psem lub kotem
  • po zabawie w piaskownicy
  • po pracy w ogrodzie
  • obcinać krótko paznokcie
  • nie używać wspólnych ręczników
  • często zmieniać bieliznę osobistą i pościelową
  • utrzymywać w czystości łazienki, ubikacje, kuchnie i inne pomieszczenia związane z przygotowywaniem posiłków
  • tępić owady i gryzonie przenoszące jaja i cysty pasożytów
  • dokładnie myć warzywa i owoce, szczególnie spożywane w stanie surowym
  • płukać owoce leśne i grzyby
  • nie jeść surowego lub niedogotowanego mięsa
  • jeśli karmi się psy odpadkami poubojowymi, należy odpadki przedtem ugotować
  • psy i koty okresowo odrobaczać
  • nie nawozić upraw fekaliami ludzkimi
  • okresowo zmieniać piasek w piaskownicach, w których bawią się dzieci – nawet silne mrozy nie niszczą jaj pasożytów!
  • zabezpieczać piaskownice siatką, aby uniemożliwić zanieczyszczenie ich odchodami psów i kotów

Źródło:

Artykuł na podstawie materiałów Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Olsztynie i magazynu medycznego dla wszystkich „Żyjmy dłużej”.

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
avatarAutor: Joanka (Liczba artykułów: 1 )


 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


*

*